Mariek op de Kiek

Pino heeft lol

Ik was een vogelkooi aan het schoonmaken en ondertussen vloog Pino rond. Ze is nog steeds gek op reepjes papier dus dat lag inmiddels overal. Gelukkig had ik nog niet gestofzuigd (duidelijk te zien in het filmpje ahum).

Wat ze ook erg leuk en interessant vindt is water drinken uit de kraan en 'douchen'.

Ze heeft nu een andere kooi die ik zelf nog had staan, iets ruimer aan de bovenkant, handiger met schoonmaken en de drink- en eetbakjes zijn makkelijker bij te vullen zonder dat je kans hebt in je vingers gebeten te worden. De andere kooi komt vast nog wel van pas als er ooit weer jonge zebravinkjes komen.

Het is in ieder geval zeker dat ze hier blijft, ik vind haar steeds leuker worden! ;-)

Den Bosch in Streetview

Google Streetview is weer uitgebreid, vanaf vandaag zijn o.a. Den Haag, Utrecht, Eindhoven en Den Bosch te bekijken via Streetview. Kijk zelf maar op Google Maps!

Zoom in op de gewenste straat, sleep het gele poppetje naar de juiste plaats en je kunt vervolgens door de straten racen.

Ik ben natuurlijk eerst even langs mijn eigen huis 'gereden'. Nou het is maar goed dat ik flinke vlinderstruiken in de voortuin heb staan, anders had iedereen bij mij binnen kunnen blieken whaaah!

Wel fijn dat ze in de zomer zijn geweest, nu staan de plantjes er tenminste voor altijd mooi bij. ;-)

Pino

Mag ik jullie even voorstellen aan Pino?

Pino is een agapornis die sinds anderhalve week bij mij woont. Ik heb haar op proef want Pino is niet zo makkelijk, door omstandigheden kreeg ze niet genoeg aandacht meer bij het vorige baasje waardoor ze vrij agressief is geworden, toch wil ik haar een kans geven. Door haar meer aandacht te geven en regelmatig los te laten vliegen op de hobbykamer, hoop ik dat ze weer wat socialer wordt.

Als ze blijft dan krijgt ze misschien ook een andere naam. Toen ze de naam Pino kreeg wist men vast nog niet dat het een vrouwtje was, dat is namelijk niet te zien tenzij ze een ei leggen, en dat deed Pino... heel vaak eieren leggen. Uit verveling kan een agapornis popje zich helemaal op het broeden richten en kan vrij agressief worden als ze constant broeds is.

Nu ze meer aandacht krijgt heeft ze nog geen ei gelegd in die anderhalve week dat ik haar in huis heb. Ik kan alleen nog niet de kooi in zonder handschoenen aan, in het filmpje heb ik zelfs een dubbele handschoen aan want je voelt het bijten zelfs door 1 handschoen heen, wat een kracht heeft zo'n vogel in de snavel.

Vanmiddag heeft ze voor het eerst een paar rondjes gevlogen door de hobbykamer, is geland op mijn hoofd en daarna op mijn schouder waar ze heel rustig bleef zitten. Ik was bang dat ze direct in mijn oor zou bijten maar ze reageerde helemaal niet agressief. Ze gaat zelf weer terug in de kooi wat ook wel handig is.

Ze is trouwens erg creatief met papier wat je kunt zien in het filmpje, haar specialiteit: "staartveer extensions".

Als de Chrysanten bloeien...

Vorig jaar kreeg ik van iemand een bolchrysant voor mijn verjaardag, ik had hem in het voorjaar in de tuin gezet en dat is goed gegaan, nu staat hij weer rond dezelfde tijd in bloei. Dus als de Chrysanten bloeien... dan ben ik jarig. Vandaag ben ik 39 jaar geworden, dus ook best wel 'ouwe meuk' om in de sfeer van de vorige logjes te blijven. :o)

Mijn verjaardag heb ik zondag al gevierd, dat kwam beter uit. Het was heel gezellig, ik heb een Wii balance board met Wii-Fit gekregen en het spel Sports Resort ook voor de Wii. Dat hebben we 's middags en 's avonds gelijk uitgeprobeerd dus het was weer lachen geblazen. Nu kan ik de Wii-Fit gelijk gaan gebruiken om wat ik er zondag allemaal aangevreten heb er weer af te krijgen! Nou ja na 2,5 maand zonder chips, snoep en chocolade mag je wel eens zondigen hè? ;-)

Nog ouwere meuk

Bij de zak met Super 8 filmpjes die ik gisteren liet zien zat nog een verrassing. Drie Viewmaster schijfjes. Niet de schijfjes die ik in de jaren 70 of 80 had voor mijn knalrode Viewmaster maar héle oude schijfjes van ver voor mijn tijd. Twee schijfjes van Heidi uit 1958 en een schijfje van Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen uit 1955.

Mijn ouders hebben geen idee waar die vandaan komen, want zij hadden zelf geen Viewmaster in de jaren 50 of 60. Deze 'ouwe meuk' ga ik toch maar goed bewaren!

Mijn Viewmaster ligt ergens op zolder in een of andere doos, hopelijk vind ik die ooit weer terug. Voor nu kan ik de plaatjes bekijken met behulp van de EnergyLight en een macro foto.

Twee plaatjes van Heidi uit 1958

Ouwe meuk

Mijn vader kwam weer eens langs met ouwe meuk want ik ben de enige met een grote zolder, oftewel dé familie dumpplaats voor ouwe meuk.

"Kijk eens wat leuk en hij doet het nog steeds" riep hij enthousiast terwijl hij een grote doos uit de tas toverde die mij vaag bekend voorkwam. Nee hè dacht ik... deze Gioca Royal herinnerde ik me eigenlijk nog vrij goed, een Super 8 projector uit de jaren zeventig. De filmpjes waren zonder geluid, een hoop gedoe om ze goed door de projector te vrotten en als het filmpje was afgelopen moest je de film ook nog terug op de originele spoel zetten. Daar ging de lol toch vrij snel vanaf.



Zonder hem te proberen sleepte ik de doos al naar zolder, tot ik hem vandaag weer aan stond te kijken en dacht... zal ik hem toch nog eens proberen?
En... hij doet het dus inderdaad nog, zelfs het filmdoek zit er nog bij en een aantal filmpjes.

Ook nog een filmpje in meerdere delen, die moet ik misschien een keer aan elkaar proberen te plakken.

Het gaat hier om een Superman filmpje, kijk maar... (toch handig die macro optie van de camera).

Hier kun je de projector aan het werk zien, dat geluid alleen al 'brings back memories'. Ach ja toch best wel leuk eigenlijk.

Tamme zebravinkjes

Tijdens mijn zoektocht naar info over het zelf grootbrengen van zebravinkjes, kwam ik dit filmpje tegen. Als je het zelf doet dan krijg je dus dit effect... geweldig! :-)

En toen was er nog maar een...

Helaas is er vanmiddag weer een jong zebravinkje overleden. Ik zag steeds maar 1 snaveltje opengaan, toen ik het nestje verder ging onderzoeken en wat hooi weghaalde vond ik het tweede vogeltje... dood... zo jammer. :-(

Het laatste levende vogeltje heb ik er laat in de middag uitgehaald, in een zelfgemaakt nestje gelegd en onder een lamp gezet voor extra warmte. Bob en Seline waren vanmiddag met van alles en nog wat bezig behalve op het nest zitten om het beestje warm te houden. Nadat hij wat warmer was geworden werd 'ie ook gelijk een stuk beweeglijker.

Ik heb hem met de hand een beetje gevoerd met fijngemalen eivoer met ietsje water erdoor via een pincet. Maar toen zag ik dat de krop al behoorlijk vol was (dat zie je aan de 2 gele bulten bij de nek), hij werd dus wel gevoerd, het dode vogeltje had dit duidelijk niet. Misschien werd alleen het sterkste vogeltje gevoerd?

Dit is het levende vogeltje, al zou je dat zo niet zeggen.

Ik heb hem vanavond teruggezet bij zijn ouders, werd gelijk gevoerd dus dat is een goed teken en 's nachts blijven ze altijd op het nest zitten dus dan zit hij voorlopig warm, kijken hoe het morgen gaat. Misschien bleven ze vanmiddag van het nest weg omdat er een dood vogeltje in het nest lag?

Gelukkig is het geen probleem om deze vogeltjes aan te raken, ze worden niet verstoten door de ouders als er een andere geur aanzit. Hopelijk gaat deze kleine het redden.

Met het fototoestel heb ik hem (of haar) vanmiddag van heel dichtbij kunnen filmen. Op het moment dat ik hem uit het nestje haal in het tweede deel van het filmpje, had hij al onder de warme lamp gestaan, hij is daar duidelijk een stuk actiever dan eerst.

Update 24-10:
Helaas heeft het laatste jong het ook niet gehaald. Om half 6 vanmiddag leefde hij nog maar vanavond om half 9 niet meer. Waaraan hij is doodgegaan is moeilijk te zeggen, de krop (die twee 'zakken') was wel erg groot en vol, misschien hebben ze hem overvoerd, of werkte de spijsvertering niet goed zodat de krop niet snel genoeg leegraakte. I.p.v. geel waren de zakken nu rood van kleur, misschien een bloeding? Als je ook zag hoe lomp ze soms op hem gingen staan... Nou ja het is niet anders. Helaas... :-(

Tjiep?

Gisterenavond of eigenlijk was het al nacht, ging ik zoals gewoonlijk eerst nog even de chinchilla eten geven voordat ik mijn bed opzocht. Toen ik bukte om de kooi open te maken hoorde ik een raar piep geluid, ik keek eens naar mijn schoenen, piepten mijn schoenen nu of de vloer? Nee het waren niet mijn schoenen en de vloer is van beton dus dat leek me ook sterk.

Ik draaide me om richting de vogelkooi en dacht het zal toch niet... de zebravinkjes leken te slapen in het nestje en ik hoorde geen gepiep meer.
Iets op de bodem van de kooi trok mijn aandacht, in eerste instantie zag ik niks vreemds aan het hoopje donsveertjes, er liggen wel vaker veertjes op de bodem. Net toen ik me weer om wilde draaien viel mijn oog op iets in dat hoopje veertjes... een heel klein snaveltje. Het was laat en ik was moe dus ik vroeg me af of ik het wel goed zag. Ik keek nog eens wat dichterbij en ik zag het echt, daar lag een mini zebravinkje net uit het ei zo te zien en helaas dood.

Het gepiep begon weer en nog niet helemaal bijgekomen van de schok keek ik ineens tegen 2 levende mini zebravinkjes aan in het nest bovenin de kooi, luid piepend met lange nekjes en de bek zover mogelijk opengesperd. Ojee.. zei ik.. het begon tot me door te dringen. Bob en Seline zijn papa en mama geworden.

Seline legt normaal gesproken altijd onbevruchte eieren, ook toen Bob erbij kwam bleven de eieren onbevrucht. Ik hield het in de gaten door de eieren na ieder legsel te controleren, maar ze waren nooit bevrucht. Na een week of 2 haalde ik de eieren weg, niet eerder want anders blijft ze constant eieren leggen. Nu was ik 1 keer wat laat om te controleren en ja hoor gelijk prijs!

Wat een verrassing, dit had ik dus nooit verwacht maar ik vind het wel heel leuk! Ik heb gelijk 2 bakjes met eivoer neergezet want dit voeren ze aan de jongen. Vanmiddag dus veel tijd doorgebracht op de hobbykamer. Ik had nog niet gezien dat ze gevoerd werden, stel dat ze de jongen niet voeren dan moet ik het snel overnemen willen ze het overleven. Gelukkig zag ik Seline op een gegeven moment wat in die bekjes proppen toen het gepiep weer begon.

Het viel niet mee om foto's te maken tussen de tralies door.

Ik heb ook wat kunnen filmen, daar zijn ze beter op te zien. :-)

Herfstbloemen

Speciaal voor Willie.

Zo ik gooi er even wat herfstasters tegenaan om die zombievliegen van het vorig logje te vergeten. Is iets prettiger voor de ogen.

Als je die bloemen ziet dan lijkt het nog wat, maar als je de bijbehorende struik ziet... Geen idee wat er steeds misgaat in die border maar bijna alles wat ik daar plant sterft af of wordt belachelijk hoog en uit model zodat het alle kanten op gaat hangen. Deze herfstasters zijn nu 1.40m hoog, de blaadjes waren al vrij snel volledig verwelkt, alleen de bloemen doen het nog. Het is geen gezicht...

Ooit kocht ik deze struikjes omdat het vlinders aan zou trekken, ik dacht dat komt mooi uit want als de vlinderstruik is uitgebloeid dan gaan de herfstasters bloeien. Nou... er komt dus echt geen enkele vlinder op af! Ik heb zo'n vermoeden dat deze herfstasters volgend jaar niet meer in mijn tuin staan. ;-)

Horror...

...op de vensterbank.

Niet iedereen heeft de zomer overleefd, ik vraag me af wat voor verhaal er achter dit drama steekt.

Wat zou CSI hier van denken? Vooral het spinrag intrigeert... De ene vlieg probeerde de ander uit een spinnenweb te redden? Waarna beide vliegen hopeloos verstrengeld raakten en op mijn vensterbank de laatste adem uitbliezen?

In de voortuin zag ik nog een pechvogel hangen... brrr... horror.

Magnolia kunst

Mijn Magnolia boom heeft weer een paar zaaddozen gefabriceerd. Het blijven toch maar vreemde gevallen.

Deze doet mij denken aan een flamingo.

En deze zou zomaar een inspiratiebron kunnen zijn voor het maken van een alien.

Zoiets dus... maar dan van klei. :o)

Een andere magnolia alien wordt wakker, zijn oog gaat open!

Wat een vreemde snuiters hè?

Bouwpakket

Goh bijna 3 weken geen nieuw logje en nog steeds meer dan 200 bezoekers per dag, ik hoef dus eigenlijk geen logjes meer te maken, dat maakt blijkbaar weinig uit hahaha.

Afgelopen donderdag ging ik kattengrit halen bij een dierenwinkel en daar zag ik een mooi vogelvoederhuisje voor maar 16,95, dat kon ik niet laten liggen en ik nam een pakket mee. Eind van de middag onder het koken in elkaar gezet. Ik dacht dit wordt vast een ellende om in elkaar te zetten want je kunt nu eenmaal niet teveel verwachten voor dat geld. Ik hield al rekening met scheve plankjes en een zak met schroefjes waar ik een uur mee zoet zou zijn om uit te zoeken.

Nou dat viel heel erg mee, nog nooit zo'n makkelijk bouwpakket gezien, alles netjes verpakt en alle onderdelen aanwezig, ik hoefde niet eens 3 keer terug naar de winkel. En dan de schroefjes, geen zak met alles door elkaar maar netjes op een kartonnetje soort bij soort, daar kan Ikea nog wat van leren!

En zo is het geworden, best leuk hè? De vogeltjes zitten lekker droog deze winter. ;-)

Zumba hey... Zumba ho... Zumba auwa

Terwijl mijn ingewanden net de ene kant opgeslingerd worden, hadden ze eigenlijk alweer aan de andere kant moeten zijn. Oooh wat gaat dit snel. Mijn heupen weten niet wat hen overkomt, mijn darmen ook niet en ik had al spijt van de Joppiesaus van de dag ervoor, het begon nu te werken zullen we maar zeggen. Bij iedere sprong had ik ineens straalaandrijving, het is maar goed dat ik hier alleen stond te springen.

Langzaam worden de pasjes en bewegingen voorgedaan en dan wordt de snelheid ineens opgevoerd tot je denkt... is dit anatomisch gezien nog wel mogelijk? Bij hen blijkbaar wel, bij mij duidelijk niet. "Yeah you're doing great!" roept men mij toe, "ech nie!!" roep ik terug. Maar ze gaan gewoon door dus ik moet ook door.

Het lijkt zo makkelijk zoals de instructrices lichtvoetig over mijn monitor huppelen. Zij hebben ergens ingebouwde vering onder de voeten vermoed ik, vergeleken met hen voel ik me net een logge olifant. Zelfs de meest simpele bewegingen zien er bij mij niet uit, ik kan mezelf zien klungelen via de spiegel van de vitrine, nou ja het spoort in ieder geval wel aan om het beter te doen.

Het is ook niet eerlijk, de instructrices zijn qua bouw natuurlijk perfect in elkaar gezet, het (geringe) gewicht netjes over het hele lichaam verdeeld. Volgens mij heb ik het gewicht van 2 van die grieten alleen al aan mijn benen hangen. Probeer dan maar eens lichtvoetig te doen.

Ineens moest ik naar rechts uitstappen en een draaibeweging maken met mijn voet, mijn been deed enthousiast mee, mijn voet helaas niet... auw.
Oké, mijn schoenen blijken dus niet zo geschikt voor draaibewegingen. Nu doe ik Zumba op mijn sloffen, letterlijk dus op mijn sloffen, die draaien een stuk beter!

W(r)aakkat

Het vrouwtje werkt zich nog steeds in het zweet en is al halverwege de 30 dagen challenge, ze heeft vandaag zelfs een 'poging' ondernomen om ook nog een Zumba workout te volgen via een 20 minuten durende instructie video. Aan het gezucht en gesteun te horen kan ze het nog niet zo goed bijbenen.

Anyway, ze heeft nergens anders oog voor op het moment dus moet ik (Tootsie, de man kater des huizes) de boel maar in de gaten houden. Gelukkig kan ik dat erg goed, kijk maar eens wat ik allemaal roep tegen die irritante opvreter indringer die zich hier steeds in de voortuin ophoudt. Vrouwtje heeft hem verwend met brokjes en blikvoer, maar het blijkt helemaal geen zwerfkat te zijn, vreet gewoon van twee walletjes! Dus nu vrouwtje even niet oplet, zal ik er eens snel korte metten mee maken! Hier waak ik!

Bzzz...

Enkele foto's van wat gevleugelde gasten die deze zomer de tuin bezochten.

Een Pyjamazweefvlieg (7-12 mm groot)

Het zijn die kleine vliegjes de zo stil in de lucht kunnen blijven hangen, eigenlijk zijn ze heel mooi als je ze goed bekijkt. Hier nog eentje... van opzij gezien.

Samen delen... met een groene vlieg.

Het lijkt wel of het er ieder jaar meer worden, de Houtpantserjuffers zijn ook weer ruim vertegenwoordigd.

Close-up van de Houtpantserjuffer.

Wat minder vaak te zien was deze Heidelibel, gelukkig kreeg ik er toch nog eentje op de foto.

En als laatste het beestje met de langste naam, de Terrasjeskommazwever (9 mm groot).

Schilderen met zand

Kseniya Simonova vertelt een verhaal met zand, heel indrukwekkend. Ze schijnt Ukraine's Got Talent te hebben gewonnen. Daar kan ik me wel iets bij voorstellen, ik vind dit echt heel erg knap, vooral ook door de emoties die ze weet op te roepen bij het publiek met haar schilderijen...

Update:
Een andere 'Sand animation' die ze in de finale liet zien vond ik ook erg aangrijpend. Klik hier voor deel 1 en hier voor deel 2.

Kat + fitnessmat = ?

Tootsie is duidelijk ook erg sportief bezig. Hij is vooral gespecialiseerd in uitrekoefeningen.

Wiiiiiiiii!

Hoe krijg je een luie gamer aan het bewegen? Koop een (tweedehands) Wii spelcomputer! Sinds een week ben ik ineens heel sportief geworden. Tennissen, bowlen, honkballen, boksen en golfen... ik draai er mijn hand niet voor om. Wie had dat gedacht dat bewegen ook leuk kon zijn. Niet meer onderuitgezakt achter de pc met een gamepad maar echte slagen maken met de Wii-mote tijdens een van de sportspellen van Wii sports.

Binnen een kwartier was ik al behoorlijk uitgeput en brak het zweet me uit. Vooral het boksen bleek erg vermoeiend, maar ook erg leuk dus je gaat maar door. De dag erna deed alles zeer. Met spierpijn en al weer aan de gang maar al dat geweld vergde wel zijn tol, aangezien ik wakker werd met megakoppijn. Gelukkig herstelde ik snel en kon ik de dag erna verder 'sporten'.

Sinds gisteren heb ik er EA Sports Active bij, dat is wel gelijk een stuk serieuzer. Een fitness programma waarmee je allerlei trainingen kunt doen voor spieren waarvan je niet eens wist dat je ze had. Inclusief personal slavendrijver die zorgt dat je de oefeningen goed uitvoert.  Nou dat heb ik ge(z)weten! 

Het spel wordt geleverd met een speciale beenband met vakje voor de nunchuck controller. Deze registreert de beenbewegingen, smokkelen is er niet meer bij. Een meegeleverde weerstandsband met handvatten zorgt ervoor dat je spierversterkende oefeningen kunt doen. Alles wordt bijgehouden in een dagboek, je vorderingen, calorieverbruik, hoe lang je gesport hebt etc. Ter motivatie kun je allerlei trofeeën winnen als je goed je best doet.

Ik dacht laat ik maar voorzichtig beginnen met de makkelijke versie van de 20 minuten training. Na 12 minuten was ik eigenlijk al dood, maar de trainer vond dat ik toch maar door moest zetten. In het echt kwam ik geen meter vooruit maar mijn pupke op tv gelukkig wel. Wat is dat een eind zo'n sintelbaan, het kwam aardig overeen met de lengte van een echte sintelbaan waar ik vroeger bij atletiek al moeite mee had.

Het rennen viel me zwaar vooral toen ik ook nog kick-ups naar achteren moest doen tijdens het rennen, dan schop je bijna tegen je kont. Ik kon mezelf dus bijna vooruit schoppen. Die ronde heb ik helaas toch niet helemaal op die manier af kunnen leggen. Oei wat genant... wat een afgang, ik zat echt naar adem te happen... die conditie moet echt beter!

Gelukkig ging het rennen vandaag al ietsje beter, dus we houden de moed erin. Niet alle oefeningen zijn even zwaar. Het tennissen, cardio dansen, boksen, basketballen, honkballen en volleyballen vond ik vrij makkelijk. Het is echt alleen training, je speelt tennis bijvoorbeeld (helaas) niet tegen andere spelers. Maar goed daar heb je weer genoeg andere games voor zoals o.a. Wii Sports, Sports Resort of Grand Slam Tennis.



Ik vermaak me voorlopig wel en de kans is vrij groot dat ik zelfs wat overtollige kilo's ga kwijtraken. Er was trouwens al 3 kg af in de afgelopen weken dus ik was al op de goede weg.

Eens zien wanneer ik de 30 dagen uitdaging aandurf, dan krijg je een afwisselend  trainingsprogramma voorgeschoteld van 30 dagen lang. Gelukkig zijn er wel 10 rustdagen ingepland. Hmz.. eerst nog even een paar dagen oefenen en hopelijk loop ik dan tegen die tijd minder kreupel.

Een review (filmpje) van EA Active Sports vind je hier.

Regenboog

Het noodweer van afgelopen donderdag viel een beetje tegen, ik zat er al helemaal klaar voor met de camera in de aanslag... maar helaas. Of misschien toch wel een geluk, anders had ik wellicht de schutting weer aan elkaar moeten spijkeren.

Geen noodweer dus maar wel een aantal flinke plensbuien met wat hagelstenen en onweer. Tegen 9 uur 's avonds trok het weg, de lucht klaarde op en kleurde blauw met rood en daar overheen verscheen een regenboog... wow wat een mooi kunstwerkje!

Printerpech vervolg

Twee dagen na mijn e-mail aan de Canon helpdesk eind vorige maand...

Een medewerkster belt mij wakker en gaat uitleggen hoe de printkop in de printer gezet moet worden.

"Oh, u heeft de printer niet meer in huis? Dat heb ik dan niet goed begrepen uit uw e-mail".

Hele Grote Zucht. In een uitgebreide mail had ik het probleem met de printer en de vastzittende printkop toegelicht. Daar had ik toch duidelijk aangegeven dat de printer teruggebracht was naar Dixons en dat deze opgestuurd zou worden ter reparatie.

Hieronder een klein stukje van het eerste deel van mijn mail, daar bleek toch duidelijk uit dat ik de printer niet meer in mijn bezit had?

---

"Incidentnummer: ******
Printer: Canon Pixma MP630
Serienummer: *********
Retour gestuurd via: Dixons, Hinthamerstraat 4 , 5211 MP  Den Bosch

Geachte heer, mevrouw,

Bedankt voor uw reactie op mijn e-mail van 29 juli jl.
Graag wil ik bij deze nog een toelichting geven op het probleem.

Op 28 juli heb ik een Canon Pixma MP630 besteld via de webwinkel van Dixons. Op woensdag 29 juli heb ik de printer in goede staat ontvangen. Het installeren van de printkop ging niet goed ondanks het opvolgen van de gebruiksaanwijzing, de printkop raakte vast en was niet meer los te krijgen. Op 30 juli heb ik de printer bij Dixons afgeleverd, zij zullen de printer retourneren naar een Canon repair centrum."

---

Toch wel knap als je daar overheen kijkt toch? Dan voel je je echt serieus genomen als men niet eens de moeite neemt om je mail te lezen. Mijn vertrouwen in een goede afloop nam hierdoor nog verder af.

Ze ging toch maar gewoon verder met het installeren van de printkop, "het gaat heel makkelijk" zei ze, "hij kan er eigenlijk maar op 1 manier in". "Nou..." begon ik... (ik weet nog wel een manier).
"Oeps!" riep ze ineens "nu zit ik onder de inkt".

Waar is de spin?

Ik wilde een olielampje ophangen en hing bijna in het web.

Zoek de spin....

Oké ik zal haar wat dichterbij halen, niet schrikken.
Ze wilde net aan haar avondmaal beginnen. Gezien het formaat van de spin moet haar prooi toch ook wel een uit de kluiten gewassen bij of hommel zijn.

Een half uur later was er dit van over. Niet veel meer dan een omhulsel, compleet leeggezogen... brrr.

De volgende dag was het web kapot en de spin verdwenen...
"There is always a bigger fish".